Maanduitdaging/maandprojectje #11: Schoonmaken

Het was in de maand november de bedoeling om vier verschillende ruimtes grondig schoon te maken. Dit is helaas niet gelukt.

November stond in het teken van veel extra drukte op mijn werk (school) en dat had toch wel voorrang. Schoolwerk vind ik nu ook eenmaal leuker dan huishoudelijk werk....

Nee, er was gewoon niet genoeg tijd om allerlei grondig aan te pakken.

Toch heb ik elke week wel wat extra gedaan. En dat is ook prima.

Week 1: 

Ik haalde het tuinset uit elkaar, zodat mijn man het tafelblad kan gaan schilderen (we willen vanwege de fijne tafelbladvorm dit tuinset houden) en ik maakte de stoelen schoon en zette ze in de schuur. De voortuin kreeg alvast de eerste winterbeurt en de ramen buiten werden gelapt. 

Week 2:

Het badkamerraam werd van buiten (door manlief) en binnen schoon gemaakt. De badkamerbakjes in de trolley kregen een sopbeurtje. De ramen op onze slaapkamer en zoons kamer kregen een lapbeurt aan buiten- en binnenkant. Ook werden de rolluiken aan de buitenkant (door manlief) en aan de binnenkant mooi schoon gemaakt. Tevens kreeg de steeg een bladopruimbeurt.

Week 3:

Verschillende random hoekjes in ons huis kregen een schoonmaakbeurtje. Hoekjes waar je niet altijd komt, zoals het kleine hoekje naast het orgel, waar allerlei orgelboeken staan. Tevens kreeg de voortuin een volgende winterbeurt.

Week 4:

De voorramen buiten werden weer gelapt. Ook kreeg de servieskast in de kamer een schoonmaakbeurt, omdat ik ons creme servies wisselde voor het Engelse servies, om zo wat wintersfeer in huis te brengen. Ook kregen de kasten van zoontje een opruimbeurtje.

Voor de maand december staat op het programma: bakken. Ik heb verschillende receptjes opgezocht. Het is de bedoeling om minimaal eens per week iets lekkers te bakken. En dat is voor de decembermaand geen straf....

Huishoudfinanciën deel 4: Efficiënt en budgetvriendelijk boodschappen doen

 De vorige 3 artikelen over huishoudfinanciën hoorden bij een soort van drieluik. Dit artikel past eigenlijk ook in die serie. Een vierluik dus.

Graag wil ik mijn manier van efficiënt en budgetvriendelijk boodschappen doen, meegeven. 

1. Één keer per week boodschappen doen, na het eten.

Op dinsdagavond doe ik altijd voor een hele week de boodschappen bij de Boni. 

2. Een boodschappenbriefje maken.

Op dinsdagmorgen maak ik het boodschappenbriefje. 

3. De weekplanning nagaan.

Eerst plan ik alle dagen van de komende weken in, vanaf woensdag tot en met dinsdag. Hierbij kijk ik op welke dag of dagen het eten snel en makkelijk te bereiden moet zijn (bijvoorbeeld op mijn werkdagen) of op welke dag of dagen we elders eten. 

4. De voorraden checken.

Daarna noteer ik welke voorraden we nog hebben en hoeveel groenten en vlees we moeten kopen.

Dit noteer ik op de achterkant van de boodschappenbrief. 

Daarna vul ik met aantallen de voorkant in. Ik heb een voorgedrukte boodschappenbrief gemaakt, die mijn looproute door de winkel volgt. Deze heb ik 52 keer uitgeprint (of liever gezegd, er gingen 3 briefjes op 1 A4). Op dit briefje hoef ik alleen nog maar de benodigde aantallen voor het item te zetten. Bijv. 1x aardappelen (bedoel ik dan een zak van 3 kg mee) of 4 keer fruit (4 soorten fruit) of 1 koek. Hiermee werk ik al jaren, naar grote tevredenheid.

5. Fruit.

W.b. fruit gaan we uit van 42 stuks in de week (3 personen; 2 stuks per dag). Een handje druiven telt dan bijvoorbeeld ook als 1 stuks fruit.

6. Aanbiedingen.

Tevens kijk ik naar de aanbiedingen bij de Boni. Aan de hand van dit alles vul ik in wat we nodig hebben.

7. Je houden aan het briefje.

Daarna de boodschappen doen en gewoon alleen dat kopen wat op het lijstje staat!

*Scoupy

Sinds vorige week heb ik de app Scoupy geïnstalleerd. Op deze app kan je producten kopen waarvan je (na uploaden van je kassabon) het geld weer terug krijgt of je kan bijvoorbeeld producten kopen met een fikse korting. Met deze app kan je nog veel meer, maar in eerste instantie wil ik met deze 2 onderdelen bezig gaan. 'k Ben benieuwd. De reviews over Scoupy (teruggave van je geld etc.) zijn goed.

Week van het leven; 8-14 november #6 De natuur en de mens als rentmeester.

Afbeelding van internet

 Van 8 tot en met 14 november is het de Week van het Leven.

In deze week wil ik in 6 korte blogs stilstaan bij verschillende facetten van het leven.

Over allerlei milieuvraagstukken is genoeg te vinden in de media. 

In deze laatste blog over het leven wil ik enkel nog het gedeelte uit Psalm 8 weergeven, waarin de natuur als Wonderwerk van God en de mens als rentmeester zo'n prachtige plaats krijgen. Zelfs de baby's (zuigelingen) worden niet vergeten in deze psalm.

1 Een psalm van David, voor den opperzangmeester, op de Gitthith.

2 O HEERE, onze Heere! hoe heerlijk is Uw Naam op de ganse aarde! Gij, die Uw majesteit gesteld hebt boven de hemelen.

3 Uit den mond der kinderkens en der zuigelingen hebt Gij sterkte gegrondvest, om Uwer tegenpartijen wil, om den vijand en wraakgierige te doen ophouden.

4 Als ik Uw hemel aanzie, het werk Uwer vingeren, de maan en de sterren, die Gij bereid hebt;

5 Wat is de mens, dat Gij zijner gedenkt, en de zoon des mensen, dat Gij hem bezoekt?

6 En hebt hem een weinig minder gemaakt dan de engelen, en hebt hem met eer en heerlijkheid gekroond?

7 Gij doet hem heersen over de werken Uwer handen; Gij hebt alles onder zijn voeten gezet;

8 Schapen en ossen, alle die; ook mede de dieren des velds.

9 Het gevogelte des hemels, en de vissen der zee; hetgeen de paden der zeeën doorwandelt.

10 O HEERE, onze Heere! hoe heerlijk is Uw Naam op de ganse aarde!

Week van het leven; 8-14 november #5 Een oud voltooid leven.

 

Afbeelding van internet

Van 8 tot en met 14 november is het de Week van het Leven.

In deze week wil ik in 6 korte blogs stilstaan bij verschillende facetten van het leven.

Op nvve.nl staat het volgende:

Mag euthanasie bij voltooid leven?

Hoewel de letterlijke tekst van de euthanasiewet het niet uitsluit, is de wet niet voor deze situatie bedoeld.

Niet zonder medische aandoening
In 2000 heeft de Hoge Raad bepaald dat de euthanasiewet alleen geldt als er sprake is van een ‘medische aandoening’. Dat betekent dat de wet niet kan worden gebruikt als iemand enkel het gevoel heeft ‘klaar met leven’ te zijn, zonder dat er sprake is van een medische aandoening. De wetgever heeft deze visie later nog enkele malen bekrachtigd. 

Wel bij ‘opeenstapeling van ouderdomsklachten’
In 2009 heeft de artsenfederatie KNMG bepaald dat ook bij een opeenstapeling van ouderdomsklachten er sprake is van een medische aandoening. Dit betekent dat in dat soort gevallen euthanasie wel is toegelaten.  

Er zijn mensen die hun leven voltooid vinden omdat zij ouderdomsklachten hebben die ervoor zorgen dat je afhankelijk wordt van anderen. Ook kun je te maken krijgen met het verlies van regie over het leven, het wegvallen van het sociale netwerk en het verlies van doel en zingeving. In dat soort gevallen kan er wel een beroep worden gedaan op de euthanasiewet.  

Wat zijn ouderdomsklachten? Denk aan gehoor- of gezichtsverlies, slecht lopen, incontinentie, geheugenverlies, enzovoort. Als dit leidt tot functieverlies en verlies van waardigheid, kan dat ondraaglijk lijden veroorzaken. Dit is dan indirect veroorzaakt door medische aandoeningen en valt daarom onder de euthanasiewet. 

Alternatief voor euthanasie – het behandelverbod 

Als euthanasie niet mogelijk is, maar iemand wil wel elke kans aangrijpen om te overlijden, dan kan hij aangeven niet meer behandeld te willen worden bij mogelijk levensbedreigende aandoeningen. Om te voorkomen dat je belandt in een situatie waarin je niet meer kunt zeggen dat je niet behandeld wilt worden, kun je een behandelverbod opstellen. Het is belangrijk daarin op te schrijven dat je in geen elke situatie, ook bij grote kans op herstel na behandeling, behandeld wil worden. Lees meer over het behandelverbod.

Samenvattend kunnen we zeggen dat er via de geoorloofde weg of via een zijweg voor veel ouderen die dat wensen, uitkomst in de dood is. Maar de dood is juist het begin van een nooit eindigende toekomst....

Waarom wensen ouderen zich of wij ouderen niet in onze samenleving? Te lastig? Te druk? Te zorgvol? Te vermoeiend? Heeft toch geen nut meer? 

In het verleden werd heel zuinig omgegaan met ouderen. Zij hadden een schat aan levenservaring. Zij hadden veel opgebouwd voor hun nageslacht. Zij waren de fundamenten waarop de samenleving gestoeld was. Zij moesten in ere worden gehouden. Zij mochten volwaardig tot hun stervensdag komen, hoe moe, ziek en uitzichtsloos gestreden ook; familie stond om hen heen om ze te brengen tot aan de doodsjordaan. Dat is leven!

Gods Woord zegt over de ouderdom het volgende in Spreuken 16:31

31 De grijsheid is een sierlijke kroon; zij wordt op den weg der gerechtigheid gevonden.

De ouderen, de zieke ouderen, de stokouden, de oude hulpbehoevenden; ze zijn een sieraad voor onze samenleving. Laten we ze koesteren, eren, liefhebben, hun raad ter harte nemen en hun levenswijsheid tot de onze maken! Tot eer van God. 

Week van het leven; 8-14 november #4 Een onbegrepen, eenzame, gepeste jongere.

 

Afbeelding van internet

Van 8 tot en met 14 november is het de Week van het Leven.

In deze week wil ik in 6 korte blogs stilstaan bij verschillende facetten van het leven.

Op 113.nl staat het volgende:

Suïcide

113 Zelfmoordpreventie heeft onderzoek gedaan naar zelfdoding onder jongeren tot 20 jaar. Het doel was om kennis te krijgen over de achtergronden van het overlijden van jongeren, overleden door zelfdoding.  

(....)

Voornaamste conclusie: jongeren raken het contact met naasten en hulpverlening kwijt

De verhalen van de overleden jongeren zijn schrijnend en tonen een patroon: door de jaren heen ontstond er een verdiepende kloof tussen de jongere die in de problemen raakte en diens omgeving. De onderzoeksgroep concludeert dat naasten en professionals met elkaar nieuwe vormen van samenwerking moeten ontwikkelen. Aanbevolen wordt een netwerk- aanpak, waarbij hulpverleners, naasten en andere betrokkenen uit het leven van de jongeren samen acteren en met elkaar de verantwoordelijkheid voor de veiligheid en zorg dragen. Ook scholen zijn belangrijk in het signaleren van psychische problematiek en het voorkomen van kopieergedrag na een suïcide. De onderzoeksgroep adviseert het onderwijsveld expliciet beleid te ontwikkelen gericht op het signaleren en voorkomen van suïcidaal gedrag bij hun adolescente leerlingen en adequate opvang na een zelfdoding te realiseren. Ook adviseert de onderzoekscommissie dat een psychologische autopsie structureel wordt georganiseerd om te leren van elke zelfdoding door een jongere. (.....) Wat me verbaast is hoe we omgaan met jongeren die zelfdoding toepassen. Dit stimuleren we niet, terwijl we (als land) abortus en euthanasie bij zieke kinderen en ouderen, wiens leven klaar zou zijn, nog net niet stimuleren, maar zeker wel aanraden...Hoe dubbel kan het zijn.

In ieder geval is het belangrijk dat we oog mogen krijgen voor onze naasten, ook voor de jongeren.

Zelf werk ik in het onderwijs en ook daar ligt zeker een taak voor de leerkrachten om de kinderen, ook wat betreft hun innerlijk, in de peiling te houden en te volgen. 

Gods Woord zegt in Prediker 12 iets heel moois over de jeugd:

1 En gedenk aan uw Schepper in de dagen uwer jongelingschap, eer dat de kwade dagen komen, en de jaren naderen, van dewelke gij zeggen zult: Ik heb geen lust in dezelve.

Laten we als opvoeders en meelopers van de jeugd juist de jongeren hierop wijzen. God wil voor ze zorgen. In hun zorgen mogen ze bij Hem komen. Hij heeft, is en weet raad! Ook op de daagse, psychische, sociale problemen waarmee jongeren te kampen kunnen hebben. Dan is de dood geen oplossing voor de problemen, maar juist, naar aller waarschijnlijk, het helse begin.... God wil juist het Einde voor ons zijn, zodat we in Hem mogen beginnen met een nieuw leven.

Week van het leven; 8-14 november #3 Een ziek kind, zonder uitzicht.

Afbeelding van internet

 Van 8 tot en met 14 november is het de Week van het Leven.

In deze week wil ik in 6 korte blogs stilstaan bij verschillende facetten van het leven.

Een nieuwsbericht van 13 oktober 2020 in het NRC:

Ook euthanasie voor ongeneeslijk zieke kinderen van 1 tot 12 jaar

Euthanasie Kinderen van één tot twaalf jaar oud die ongeneeslijk ziek zijn moeten ook actieve levensbeëindiging kunnen krijgen, schrijft minister De Jonge.

Het moet ook voor doodzieke kinderen tussen de één en twaalf jaar mogelijk worden om actieve levensbeëindiging te krijgen. Dat schrijft minister van Volksgezondheid Hugo de Jonge (CDA) dinsdag in een brief aan de Kamer. Op dit moment is het enkel mogelijk voor baby’s tot één jaar en kinderen ouder dan twaalf om euthanasie te krijgen.

(.....)

Je zult maar een kind met kanker hebben, of met een ander zeer pijnlijke vreselijke ziekte. Je ziet je kind lijden en je lijdt zelf mee. Je wenst als ouder(s) dat je zelf die ziekte zou kunnen dragen in plaats van je kind. Maar dat kan niet. De waaroms komen boven, ...Waarom dit onschuldige kind?... Waarom mag hij of zij niet oud worden?....Waarom zoveel lijden om straks te moeten sterven....? Hoe kunnen we het lijden verzachten....?

Misschien dat dus over niet al te lange tijd gekozen kan worden voor de dood.Is dat te begrijpen? Naar onze zondige menselijke maatstaven wel. Maar naar Gods maatstaven niet. Hij gaf het leven op Zijn tijd. Hij neemt het leven op Zijn tijd. We mogen niet in Zijn plannen, hoe moeilijk en zwaar ook voor ons, wroeten. We moeten God God laten zijn. Hij weet wat het beste voor ons is. 

In Zijn Woord lezen we in Job 1, toen al de kinderen van Job stierven:

21 En hij zeide: Naakt ben ik uit mijner moeders buik gekomen, en naakt zal ik daarhenen wederkeren. De HEERE heeft gegeven, en de HEERE heeft genomen; de Naam des HEEREN zij geloofd!

22 In dit alles zondigde Job niet, en schreef Gode niets ongerijmds toe.

De Heere wil kracht naar kruis geven. Hij geeft nooit een zwaarder kruis op dan dat we kunnen dragen! 

Week van het leven; 8-14 november #2 Het ongeboren gehandicapte leven.

Afbeelding van internet

Van 8 tot en met 14 november is het de Week van het Leven.

In deze week wil ik in 6 korte blogs stilstaan bij verschillende facetten van het leven.

In deze blog staan we even stil bij het ongeboren gehandicapte leven, dat vaak op aanraden van artsen en familie, wordt afgebroken (tot 24 weken mag dit ongestraft, zoals we in de eerste blog zagen). 

In de zwangerschap kan gekozen worden voor allerlei testen, die handicaps (van ernstig meervoudig tot een hazenlipje...) kunnen uitsluiten of juist aan het licht kunnen brengen, waarna de ouder(s) kan bepalen of hij of zij dit leven wil ja of nee. 

Ook het gehandicapte leven, hoe moeilijk dit ook kan zijn en worden voor het kind en de ouders, is met Gods weten en naar Zijn wil op deze aarde gezet. Hij wil de kracht geven om voor dit kwetsbare leven te zorgen. En hoeveel van deze kinderen, wiens leven mocht blijven bestaan van de ouders, zullen straks volmaakt voor Zijn troon zingen en spelen?

God zegt in Zijn Woord dit erover in 2 Samuël 9 over de kreupele Mefiboseth:

6 Als nu Mefiboseth, de zoon van Jonathan, den zoon van Saul, tot David inkwam, zo viel hij op zijn aangezicht, en boog zich neder. En David zeide: Mefiboseth! En hij zeide: Zie, hier is uw knecht.

7 En David zeide tot hem: Vrees niet, want ik zal zekerlijk weldadigheid bij u doen, om uws vaders Jonathans wil; en ik zal u alle akkers van uw vader Saul wedergeven; en gij zult geduriglijk brood eten aan mijn tafel.

8 Toen boog hij zich, en zeide: Wat is uw knecht, dat gij omgezien hebt naar een doden hond, als ik ben?

9 Toen riep de koning Ziba, Sauls jongen, en zeide tot hem: Al wat Saul gehad heeft, en zijn ganse huis, heb ik den zoon uws heren gegeven.

10 Daarom zult gij voor hem het land bearbeiden, gij, en uw zonen, en uw knechten, en zult de vruchten inbrengen, opdat de zoon uws heren brood hebbe, dat hij ete; en Mefiboseth, de zoon uws heren, zal geduriglijk brood eten aan mijn tafel. Ziba nu had vijftien zonen en twintig knechten.

11 En Ziba zeide tot den koning: Naar alles, wat mijn heer de koning zijn knecht gebiedt, alzo zal uw knecht doen. Ook zou Mefiboseth, etende aan mijn tafel, als een van des konings zonen zijn.

12 Mefiboseth nu had een kleinen zoon, wiens naam was Micha; en allen, die in het huis van Ziba woonden, waren knechten van Mefiboseth.

13 Alzo woonde Mefiboseth te Jeruzalem, omdat hij geduriglijk at aan des konings tafel; en hij was kreupel aan beide zijn voeten.

En in het laatste bijbelboek Openbaringen kunnen we lezen dat straks, als de nieuwe hemel en aarde daar zijn, alles volmaakt zal zijn en ook de gehandicapten die de Heere hebben leren kennen, zonder handicap bij Hem mogen zijn.