Vakantiekoffers inpakken

Elk jaar is het weer een terugkerend ritueel voordat je op vakantie gaat: koffers en tassen inpakken. Vaak begint hiermee ook al de voorpret, maar ook een stukje stress. 
Wij hebben op dit moment een beetje de manier te pakken die ons aardig goed bevalt. Ook al moeten we elk jaar weer zeggen dat we teveel mee hadden en dat we lang niet alles hebben gebruikt, maar elk jaar klinkt dan ook de gevleugelde uitspraak van mijn man: beter 'bij verlegen', dan 'om verlegen' (dus: beter te veel dan te weinig)... En dat is een waar woord. Of kan een waar woord zijn.

Onze manier van inpakken is aldus:

1. Ik print de door ons opgestelde vakantiepaklijst uit. Deze lijst hebben we in de loop van de jaren samengesteld en is onderverdeeld in kopjes, zoals kleding J., kleding A., toiletartikelen J., toiletartikelen A., etc. Voor alle items met aantallen (bijvoorbeeld 6 shirtjes zus of zo) staan balletjes, die aangevinkt kunnen worden. Deze lijst hebben we op de computer opgeslagen onder het tabje vakantie. 
2. Een week voordat we op vakantie hopen te gaan leggen we alle te gebruiken koffers en tassen in de logeerkamer. Mijn man en ik hebben allebei een grote koffer voor kleding. Verder hebben mijn man en ik allebei nog een klein koffertje voor boeken, opladers, etc. We hebben een grote weekendtas voor linnengoed, zakjes, doekjes, anti-insectspulletjes, keukenattributen die ze in Duitsland niet kennen, etc. en we hebben een grote weekendtas voor schoenen. Daarnaast zijn er natuurlijk nog de losse spullen, zoals de bbq-koffer, hengels, wandelstokken etc, maar die pakken we pas op het laatst. Ook vullen we één boodschappentas met etenswaren voor de eerste dag en met etenswaren, zoals suiker en kruiden. Ook nemen we altijd een koelbox mee (zie het artikel van juli hierover), maar die vullen we net voor het vertrek.
3. In de loop van de week worden de koffers langzaam maar zeker gevuld. Tegelijkertijd wordt op de vakantiepaklijst dus steeds meer afgevinkt. 
4. De laatste dag/dagen draai ik nog enkele wassen, waarvan de spullen ook nog in de koffer kunnen.
5. Op de laatste dag voordat we hopen te vertrekken, sluiten we de koffers en tassen en gaat mijn man de auto inpakken.
6. Verschillende losse spullen gaan nu ook in auto. En elk jaar is het dan ook weer een volle auto waarmee we de reis naar onze vakantiebestemming aanvaarden.
7. Nadat we weer teruggekeerd zijn van ons vakantie-adres, passen we de vakantiepaklijst altijd nog wat aan. Er zijn misschien zaken die we toch misten. Zo misten we in het verleden vaak in ons vakantiehuis een goed scherp mes, of een kaasschaaf, of een bakpan met anti-aanbaklaag. Deze attributen staan nu standaard op de lijst. Ook schrappen we wel eens zaken van de lijst, maar dat komt niet echt vaak voor.

Dit jaar constateerden we weer dat we wel heel veel kleding hadden meegenomen, waarvan we de helft niet hadden gedragen. Op de inpaklijst ga ik dus de aantallen voor de verschillende items verminderen. Verder waren wat mij betreft 10 leesboeken toch echt teveel van het goede. Ik heb 4 boeken gelezen, dus dat kan volgend jaar ook minder. Elk jaar nemen we ook een klamboe mee, maar elk jaar weer ligt de klamboe ongebruikt in de tas. Dus ook deze volgend jaar maar eens niet meenemen? Zul je dan juist zien dat...

Al met al werkt bovenstaande manier van inpakken voor ons prima. Je hebt zo niet de stress van op het laatst alles te moeten doen, of van allerlei dingen te vergeten of steeds in je hoofd te denken aan dit moet nog of dat...

De zomertuin

Terug van vakantie bleek alles in onze kleine tuin in vol zomers ornaat te staan. Hieronder enkele zomerse kiekjes vanuit onze tuin.

In de leesstoel: Huwelijk verbond voor het leven

Op ons vakantie-adres las ik het boek: Huwelijk verbond voor het leven. We kregen het boekje cadeau bij ons huwelijk, bijna 7,5 jaar geleden en om de een of andere reden was het er nooit van gekomen om dit boekje te lezen. Met uitzicht op de Duitse Alptoppen dit boekje dus gelezen en heel toepasselijk ook nog met zicht op de kerk, waar immers de huwelijksverbonden worden gesloten. Hierbij een korte review.

Het boekje is geschreven door Gary Chapman. Gary Chapman is al tientallen jaren actief als huwelijks- en gezinstherapeut en heeft al heel wat boeken op zijn naam staan, waaronder het bekende boek: De vijf talen van de liefde.

In het boekje Huwelijk verbond voor het leven bespreekt Gary Chapman met ons alle aspecten die belangrijk, nodig en onmisbaar zijn voor een goed, duurzaam en christelijk huwelijksleven. Hij onderstreept deze besprekingen met concrete voorbeelden uit zijn therapiepraktijk. Zo komen o.a. de volgende onderwerpen aan bod: contract-huwelijken, verbond-huwelijken, het belang van communicatie tussen de echtlieden, ongezonde communicatiepatronen, vijf niveaus van communicatie, jezelf leren kennen op bijv. gebied van emoties, keuzes, tijd maken voor belangrijke zaken, de verschillen tussen de echtlieden vaststellen en hoe met die verschillen omgegaan moet worden, zodat ze tot een voordeel worden, intimiteit binnen het huwelijk op emotioneel, intellectueel, sexueel en geestelijk gebied. 
Gary beschrijft bovenstaande aspecten op heldere wijze, legt ze uit, geeft voorbeelden uit de praktijk, maar geeft ook richtlijnen hoe echtlieden bijv. tijd kunnen vrijmaken voor belangrijke zaken binnen het huwelijk, ook als de agenda's tjokvol zijn. 
Het hele boekje ademt hierbij de Bijbelse lijn en de Bijbelse sfeer uit, want het christelijk huwelijk is, als het goed is, een afspiegeling van de band tussen Christus en Zijn kerk.

Wat vond ik van dit boekje?
Ik ben overwegend positief gestemd over dit boekje. Het leest vlot weg en is goed belijnd. Stapje voor stapje neemt Gary de lezer mee over de weg die leidt tot een goed, christelijk huwelijk. Hierbij is de communicatie op een juiste wijze wel één van de belangrijkste zaken.
Ik kan me voorstellen dat echtparen, die problemen in en met hun huwelijk hebben, zeker veel aan dit boekje zouden kunnen hebben! Maar ook echtparen die zich gezegend voelen en weten met een goed huwelijk kunnen zeker wat aan dit boekje hebben, want volmaakt is een huwelijk nu eenmaal nooit, er zullen altijd dingen zijn die anders moeten of beter kunnen. Verder is het goed om in dit boekje te lezen hoe de Bijbel spreekt over de vele aspecten van het huwelijk en hoe actueel de Bijbel dan ook is!

Zoals gezegd ben ik dus overwegend positief. Sommige manieren van spreken tussen de echtgenoten die Gary aanprijst, vind ik niet zo bij onze Hollandse nuchterheid passen. Je zult als echtpaar hierin ook gewoon de manier van spreken moeten hebben, naar elkaar toe, die bij je past en waar je je samen prettig bij voelt. 
Waarin ik Gary van harte bijval is het feit dat hij aan het eind van het boekje kerkenraden en kerkleiders oproept om serieus bezig te gaan met de huwelijksproblematiek van onze tijd, die juist ook in de kerk te vinden is! Persoonlijk vind ik dat we zo weinig in onze kerken horen hoe een goed christelijk huwelijk mag en behoort te zijn en hoe hieraan door beide echtlieden, op hun eigen unieke wijzen, gewerkt kan worden! Laten kerkenraden en kerkleiders maar praktische wenken geven! Het huwelijk is immers een Paradijsbloem die is overgebleven na de zondeval en we hebben die bloem goed te verzorgen en te koesteren. 

Al met al is dit boekje zeker aan te raden. Echtparen met problemen in of met hun huwelijk, die beiden bereid zijn om te streven naar een goed huwelijk, zullen dit boekje als 'echtelijke therapie' kunnen gebruiken. 
Het boekje telt 238 pagina's en is uitgegeven bij Medema.

Slapen onder een dekbed met bloemetjes, strikjes, roesjes en kantjes?

Houden jullie vrouwen tijdens en met het inrichten en stylen van je huis rekening met je man?

Wanneer we woonbladen bekijken, zoals Ariadne at Home, dan gaan veler harten echt wel sneller kloppen van de veelal landelijk ingerichte huizen, met veel wit, brocante, poederroze kastjes, vergrijsde tinten, harten en tierelantijntjes, kantranden, bloemetjesbehangetjes en ga zo maar door. Zelf smul ik daar ook van en gaat mijn hartje ook wel wat sneller kloppen. Toch vraag ik me tijdens het smullen en hartkloppen dan wel af: hoe zouden de mannen van de betreffende vrouwen dat vinden? 

Persoonlijk vind ik dat we in een tijd leven waarin veel mannen/jongens toch wat vervrouwelijken. Ik krijg altijd een beetje kriebels wanneer mannen/jongens stofjes met bloemetjes, ruches, kantjes, strikjes etc. heel erg leuk vinden. Maar dat is dus een persoonlijke zienswijze. Om deze reden kies ik dan ook bewust om bijvoorbeeld op ons bed geen dekbed met allerlei lievigheden, zoals bloemetjes, ruches, kantjes, strikjes, lisjes, roze kleurtjes e.d. te leggen. Ook al zegt mijn man dat hij het echt niet erg vindt wanneer ik dat wel zou doen, omdat hij toch zijn ogen dicht heeft, wanneer hij slaapt.... 

Ik probeer bij de keuze van het dekbedovertrek (maar dat geldt ook voor de stoffering in de kamer bijv. en de keuze van handdoeken en theedoeken e.d.) wel rekening te houden met het feit dat we samen in ons huis wonen en dat het niet een specifieke mannenstijl hoeft te zijn, maar ook niet een specifieke vrouwenstijl. Met deze visie in het achterhoofd, kies ik altijd voor bijvoorbeeld mooie (Burberry)ruiten of voor paisley-motieven of voor egale kleuren. Wel in de kleuren die ik zelf mooi vind, maar die mijn man ook mooi vindt. Hieronder een aantal motieven van onze dekbedovertrekken:

Wat onze woonkamer betreft, zou ik zelf het liefst de stoffering hebben in Engels bloemetjes, veel roze, veel kussentjes met ruches en kantrandjes e.d. Maar omdat we samen in ons huis wonen, hebben we dus ook een stoffering die past bij ons samen. En dat is ook goed en mooi. 

Echter, twee ruimtes in ons huis voldoen toch niet aan bovenstaande. De eerste ruimte is onze logeerkamer/mijn werkkamer. Deze is ingericht in de landelijke stijl, met wit, riet, vergrijsde tinten, een hartje hier en een tierelantijntje daar. Een Ariadne at Home-stijl. En wat kan ik daarvan genieten!  

De tweede ruimte is de toilet beneden. De aankleding hiervan wisselt met de seizoenen. In de zomer: helder blauw; in de herfst: okergeel; in de winter: bordeauxrood en in de lente: roze. Bloemen e.d. zijn dan ook in deze ruimte te vinden. Hierover heb ik in maart en juni een artikel met foto's geschreven.

Ik ben erg benieuwd hoe jullie het doen! En wat is jullie mening over bovenstaand onderwerp?

In de leesstoel: Het geheim van mijn moeder

Vandaag in de leesstoel het volgend boekje:

Sorry dat de foto op de kop staat, ik weet nog niet hoe ik in deze blog zo'n foto kan draaien...

Dit boekje is geschreven door J.L. Witterick, een bankierster van beroep en heeft hiermee een waar gebeurde Poolse geschiedenis, die zich afspeelt in de Tweede Wereldoorlog, als verhaal geschreven. 

In het verhaal verbergen een moeder en een dochter, zelf niet-Joods zijnde, twee Joodse gezinnen en een Duitse soldaat. Geen van de onderduikers weet van elkaars bestaan af in het huis. Een ieder overleeft de oorlog. 

In het boekje worden de verhaallijnen van de verschillende personages afzonderlijk beschreven. In het eerste deel wordt de verhaallijn van de dochter (en de moeder beschreven). In het tweede deel wordt de lijn van het ene Joodse gezin beschreven, vanuit de zoon gezien. In het derde deel wordt de lijn van het andere Joodse gezin beschreven, vanuit de zoon gezien. In het vierde deel wordt de verhaallijn beschreven van de Duitse soldaat, waarbij de soldaat de ik-figuur is. In het laatste deel wordt de lijn beschreven vanuit Helena, de dochter, die ook in het eerste deel, samen met haar moeder en in het hele boek de hoofdrol speelt. 

Het boekje telt al met al 67 korte hoofdstukjes. 

Wat vond ik van het boekje?

Ik heb al heel wat boeken en waar-gebeurde verhalen over de oorlog gelezen. Dit boekje is toch weer anders dan andere boeken en wel om de reden dat er verschillende verhaallijnen zijn, die vanuit de verschillende personages met hun eigen zienswijzen op de oorlog, worden beschreven. Zo volgen we Joden, niet-Joden en een Duitser. Heel boeiend. Verder heeft de schrijfster een verteltrant, die ook niet in alle boeken voorkomt. Het is een beetje moeilijk te omschrijven, maar je zou het zo kunnen omschrijven: er wordt veel gezegd met weinig woorden. Zelfs emoties worden weergegeven, zonder dat er uitgebreide stukken tekst hieraan worden gewijd. Ik vind het knap wanneer een auteur dit zo kan. 

Het was dan ook een boekje, dat ik telkens weer pakte en waarin ik graag wilde doorlezen en dat is voor mij een teken dat een boek mij boeit. Dat een boek goed is, naar mijn mening.

Zeker niet onbelangrijk vond ik ook dat in dit niet-specifiek-christelijk boekje niet werd gevloekt. Dat kom je niet vaak meer tegen, helaas. Dit boekje onderscheidde zich wat dat betreft dus ook van andere boeken.

Kortom, zeker een boekje dat het lezen waard is.

Natuurschoon in onze tuin

Blozende bramen, nog even...

In de knop, naast een prachtig generfd blad

Tomaatjes in verschillende groeistadia

Een hommel doet zich tegoed aan zijn lunch

Review: Koelbox Campingaz

Zo'n 10 jaar geleden heb ik mijn man voor zijn verjaardag een koelbox van Campingaz gegeven. Op de foto hieronder is de box te zien.

Wat schetste mijn verbazing? Een paar weken geleden stond in het Blokkerkrantje dezelfde box te koop! Althans, hij leek er gewoon precies en gelijkend op. Ik vond dat verrassend. Zoveel producten worden om de haverklap vernieuwd, in een ander jasje gestoken, uit de roulatie gehaald, geheel uiterlijk gemoderniseerd, maar blijkbaar is de koelbox van Campingaz tijdloos, want we zijn tenslotte toch 10 jaar verder en wanneer ik me het goed heug was de box 10 jaar geleden al niet iets nieuws. 
Dit toont wellicht aan dat er algemene tevredenheid is over de kwaliteit, het uiterlijk en de gebruiksvriendelijkheid van de box?

Wij zijn in ieder geval al 10 jaar dik tevreden over de box. Er kan veel in, ook grote verpakkingen en hoge flessen kunnen er in. De box werkt op 12 Volt auto-aansteker en koelt perfect. Zelfs bevroren spullen die zo uit de diepvries komen, houdt de box mooi bevroren op lange reizen van wel 10 uur. 
In het deksel zijn ruimtes aanwezig om een bekertje in te zetten. De box kan achter de autostoelen worden gezet, of gewoon op de achterbank. 
Wij gebruiken de box voornamelijk in de vakantie, maar ook wel als we een fietstocht gaan maken en eerst met de fietsen achter op de auto naar een bepaalde locatie rijden. We zorgen in de vakantie dat de box en alle bagage daaromheen zodanig is gesitueerd, dat we vanuit onze voorstoelen zo met onze hand bij de box kunnen en al rijdend kunnen nemen wat we nodig denken te hebben.