In de Duitse leesstoel: een Duits kinderboek

Met het oog op onze vakantie in het Zuid-Duitse in de afgelopen zomervakantie, had ik in mijn koffer 10 leesboeken gelegd. Terwijl ik zo'n koffer met boeken inpak, zie ik dan in m'n achterhoofd taferelen van mij met een boek op het terras, met uitzicht op de bergtoppen, of met een boek aan de rand van een koud bergmeertje, of mij met een boek bij een oud houten bankje aan de zijkant van een berghut met uitzicht over dalen en bergen met liefelijke weiden en grazende en bellende koeien of met een boek in de bank van ons vakantiehuisje, terwijl buiten de buien losbarsten van achter de bergen vandaan. Heerlijk! Heerlijk!

In ons vakantiehuis bevond zich een kastje met daarin allerlei Duitse lectuurtjes. Tijdschriften, romannetjes, etc. Hiervoor had ik niet echt belangstelling, maar tussen al die boeken vond ik ook dit kinderboek: Professors Zwillinge in der Waldschule. Nu is mijn Duits niet vloeiend, ook niet half-vloeiend. Echter, een beetje Duits kan ik wel spreken, en Duits lezen gaat me vrij makkelijk af. 
Ik heb dus dit Duits geschreven kinderboek gelezen en met plezier! Een tweeling (jongen en meisje) beleven van allerlei in de bosschool en tijdens/na een verhuizing naar een andere plaats. Volgens mij is dit boek een boek uit een serie over deze tweeling.

Nu vond ik het boek heel aardig om te lezen, maar meer omdat het Duits in dit boekje zo goed te behappen was en het verhaal daardoor goed te begrijpen was. Verteltechnisch vond ik het boekje wat minder. Al met al was het toch een plezierig stukje leeswerk, wat ik voornamelijk las op onze bank bij het huisje met uitzicht op de besneeuwde Alptoppen.

Sokken J. en bloesjes A. ordenen met de KonMari-methode (3)

Na het opruimen en ordenen van de schoonmaakmiddelen en sjaaltjes (zie artikelen in de maand augustus), bleef ik de smaak te pakken houden van deze opruimmethode. Trouwens: nog steeds moet ik het boek lezen (want: gereserveerd bij de bieb), maar zonder boek weet Marie Kondo je ook wel aan het werk te zetten. 
Ik heb nog even overwogen om m'n shirtjes ook zo op te vouwen zoals Marie Kondo 'leert', dus zoals de sjaaltjes bijvoorbeeld, maar dat leek met toch minder praktisch. De stapeltjes die ik nu heb, vind ik prima.

Wat wel heel goed kon, waren de sokken van mijn man, de bloesjes van mij en het ondergoed van mij. Het ondergoed van mij heb ik volgens haar opruimmethode gedaan en is mij geheel naar wens. Je houdt echt meer ruimte over, terwijl je gewoon alle artikelen gebruikt. Je hebt ook meer overzicht over wat je hebt. Wel is het pakken van items iets lastiger, dan wanneer het gewoon op een stapeltje ligt (want dan pak je gewoon het bovenste item), maar dat zal wel wennen. Ook is het opvouwen van de items iets meer werk, omdat het precies moet passen in de opvouwmanier, maar ook dat zal wennen.

Goed, eerst de (nette) bloesjes en vestjes van mij. Deze heb ik in 1 hanggedeelte hangen, maar de laatste tijd was het echt bijna 'proppen' om een bloesje tussen de anderen te krijgen, gewoonweg omdat het hanggedeelte te vol was. Tevens kon volgens mijn gevoel de kleding zo niet ademen. Ordenen dus. Ik ging als volgt te werk:

1. Ik haalde alles van het hanggedeelte en legde het op het logeerbed. 

2. Vervolgens liet ik elke item door m'n handen gaan en maakte zo een selectie: kan weg (een paar dingen maar), is eigenlijk voor de winter (ook een paar items) en kan opgevouwen worden, omdat het als shirt wordt gedragen (ook een paar items).
3. De rest hing ik weer terug, enigszins op kleur.
4. Het resultaat: weer ruimte tussen de kleding, zodat het een klein beetje luchtig kan hangen en dat je zelfs de hangertjes nog wat naar links of recht kan schuiven (dat kon ook niet meer). 

Ook hiermee ben ik erg blij! Het ordenen was wederom in een mum van tijd gedaan!

Daarna ben ik gelijk verder gegaan met de sokken van mijn man. De (goede) sokken lagen altijd zodanig in de la, dat rechts de blauwe te vinden waren, links de grijze/zwarte en bewerkte sokken en dat achteraan de nieuwe paren lagen. Het voldeed eigenlijk best, maar je had geen overzicht welke sokken er nu allemaal waren. Ook waren de stapels, na het pakken van sokken, niet altijd meer zo netjes. 

Tijd dus voor een andere organisatie:

Ik ging als volgt te werk:
1. Alle sokken kwamen op een hoop op het bed

2. Er hoefde geen selectie plaats te vinden, omdat ik dat altijd al na het wassen doe (sokken die wat sleets tonen bijv. gaan naar de werkkast van mijn man; sokken met gaten gaan weg. En nee, sokken stoppen kan ik niet...)
3. Het was dus enkel een kwestie van de sokken nog een keer dubbelvouwen (met patroon naar boven) en geordend in de la terugleggen (=dus eigenlijk: terugzetten, want de sokkenbundels worden rechtop gezet).
4. Dit is het resultaat:

Links liggen de grijze/zwarte en bewerkte sokken; rechts liggen de blauwe en blauwige sokken, tussenin liggen de nieuwe blauwige sokken en achterin liggen de nieuwe zwartige etc. sokken.

's Avonds liet ik het aan mijn man zien. Hij vindt het prima wat ik allemaal doe met opruimen enzo, maar zelf gelooft hij het allemaal wel en is hij wat nuchterder in al deze zaken, voor hem geldt meer de praktische kant, maar hij reageerde positief op de sokkenla!

Op dezelfde dag als de sokken en bloesjes heb ik ook nog mijn boeken en al onze cd's gedaan, maar daarover een volgend artikel.

Fruithap voor twee

We hebben een fijne slowjuicer, waarmee we een aantal keren per week verse sapjes maken, van allerlei soorten fruit, maar soms vinden we een fruithapje op z'n tijd ook wel eens lekker. Eén schaal, waaruit we dan met z'n tweeën eten. Heerlijk.

De samenstelling van bovenstaand fruithapje bestond uit kiwi, witte druif, wilde perzik, appel en braam. 

Roomijs met stevia gezoet (ijsmachine)

Een tijdje terug schreef ik een post over het maken van roomijs. Het was de bedoeling dat dat ijs met de machine gemaakt zou worden, maar de draaiarm bleek klem te gaan zitten. Het ijs werd dus geheel met de hand gemaakt, naar smakelijk welbevinden!

De draaiarm heb ik inmiddels wat bijgeschaafd, zodat klemzitten verleden tijd is. Een volgende poging dus om roomijs te maken met de ijsmachine. Deze keer wil ik enkel stevia gebruiken, dus geen geraffineerde suikers. 

Benodigdheden voor een halve liter roomijs:

*1 grote eidooier * 2,5 tl steviapoeder * paar druppels stevia * 75 gram gepureerd fruit (bramen, banaan, appel) * 125 ml melk * 200 ml ongeklopte slagroom

1. Ik klopte eerst de zeer gele eidooier met de suikers tot een schuimig geheel: 

2. Daarna roerde ik de melk er doorheen:

3. Vervolgens gingen de andere ingrediënten er doorheen:

4. Terwijl dit even rustte, klopte ik de slagroom bijna stijf:

5. De twee mengels gingen weer bij elkaar:

6. De ijsmachine kon gevuld worden en op 25 minuten draaien gezet worden:

7. Na 15 minuten stopte de machine er mee. Dat was natuurlijk niet helemaal de bedoeling. Het ijs had een mooie structuur, maar was nog niet stevig (bevroren) genoeg. Ik heb het ijs in een bakje gedaan en in de vriezer gezet:

8. Proeven geblazen: roomijs, enkel gezoet met stevia:

We vonden het ijs best lekker, maar door het bosbessensap, wat we er overheen hadden gedaan, was de ijssmaak niet zo duidelijk meer te proeven. Verder mocht het ijs wat ons betreft wel iets zoeter, maar dat kan simpelweg door meer steviapoeder bij de bereiding toe te voegen. De structuur was prima. 

Sjaaltjes opruimen met de KonMari-methode (2)

Ik ben een sjaaltjesmens. In negen van de tien kledinggevallen draag ik een sjaaltje of een sjaal. En als ik een keer geen sjaal(tje) om heb, dan heb ik er altijd nog één in mijn tas zitten. Ik vind het fijn om sjalen te dragen en omdat ik snel last heb van mijn nek, is het ook nog eens nuttig, vind ik. 
Nu heb ik best veel sjalen en sjaaltjes. Bij elke kledingwissel doe ik wel van die neklapjes weg naar Packmee of naar de Kringloop, maar er blijven toch genoeg halslapjes over. De lapjes die ik nu heb, wilde ik ook graag houden. 

De sjalen en sjaaltjes bewaarde ik op twee plekken: in de kledingkast, achter mijn shirtjes en in één van de lades in de kledingkast. 
Ik was benieuwd of met behulp van de KonMari-vouwmethode de sjaaltjes in 1 la zouden passen, zonder een sjaaltje weg te zouden moeten doen. 

In het vorige artikel, waarin beschreven wordt hoe onze schoommaakmiddelen volgens de KonMari-methode werden opgeruimd en geordend, schreef ik al wat over Marie Kondo, een Japanse opruimliefhebster. Ook op internet is genoeg info over haar te vinden. Ze heeft een boek geschreven over haar methode (Nederlands: Opgeruimd!) en een review van dit boek volgt nog. 

Bij de schoonmaakmiddelen paste ik de KonMari-methode toe vooral met het oog op het verminderen van de schoonmaakmiddelen en dat is echt gelukt, in een mum van tijd (zie het artikel van 11 augustus). 
Bij de sjaaltjes wilde ik de KonMari-methode toe gaan passen vooral met het oog op de vouwmethode. Hierover had ik alleen wat op youtube gezien. 
Zou het gaan lukken om alle sjaaltjes, zonder proppen, in 1 lade te krijgen?

Ik ging als volgt te werk:
1. Ik haalde de stapel sjalen en de lade uit de kast en legde het op bed. Volgens haar methode moet je eerst ZIEN wat je hebt:

2. Vervolgens kieperde ik alle sjalen op 1 hoop. Dit gaf me niet zo'n hele schok (zoals met de schoonmaakmiddelen wel het geval was):

3. Ik wist dat ik geen 1 sjaal meer kwijt wilde, want de selectie had bij de kledingwissel in maart al plaatsgevonden. Dus ging ik alle sjalen en sjaaltjes zodanig opvouwen, dat er drie rijen in de la zouden passen en dat de sjalen opgevouwen ongeveer tot aan de rand zouden komen. De opgevouwen sjalen deed ik in de la, ook nog een beetje op kleur. 

4. Dit was het eindresultaat:

Alle sjalen en sjaaltjes pasten in de la! Ik heb dus geen stapel meer achter mijn shirtjes. Tevens heb je zo een perfect overzicht van welke sjaal je hebt en kan je zo een keuze maken. Ik ben er helemaal blij mee! 
Ik heb nog even een lekkere bodysplash er overheen gewalmd en de la is keurig in de kast terug gedaan. Super!

Dit artikel komt een week na het eerste artikel over de KonMari-opruimmethode, maar in werkelijkheid heb ik de sjaaltjes gelijk beetgepakt na het opruimen van de schoonmaakmiddelen. In het kader van: de smaak te pakken hebben. 

Eerste bramenoogst

Onze bramenstruik hangt dit jaar overvloedig vol met bramen. De eerste rijpe bramen konden een tijdje terug al geoogst worden. Zo nu en dan snoepten we dan wat van de struik af of deden we een aantal bramen door een fruithap. De iets grotere oogst heb ik verwerkt tot een stevige gezoete bramensap. Dit sap kan je over ijs doen of over je yoghurt bijvoorbeeld. 

Ik gebruikte het volgende:
150 gram bramen (gewassen)
30 gram geleisuiker
1,5 tl steviapoeder
paar druppels stevia
paar druppels citroensap

De bereiding ging als volgt: 

1. De bramen pureerde ik met een staafmixer:

 2. Gepureerde bramen, suikers en citroensap gingen in een pannetje:

3. Het geheel aan de kook gebracht en ruim een minuut laten koken. Daarna in een uitgekookt potje gedaan: 

4. Het gevulde potje 5 minuten op de kop gezet en daarna laten afkoelen:

5. Het resultaat was: een gezellig glazen potje, gevuld met heerlijke bramensap, dat wel zodanig dik was om ook als jam (enigszins vloeibaar) gebruikt te kunnen worden:

Nu weer wachten op de volgende rijpe oogst, want er hangen nog zo veel bramen aan! Heerlijk. 

Recept: Monchoutaart

Van een kennis kregen we een recept voor een 'Monchoutaart'. We hadden deze taart gegeten bij de kennis en daar was de taart overheerlijk. Nu kan die kennis ook geweldig goed koken, bakken, braden etc. Nu aan ons de beurt om de taart te maken en te proeven. 

Je hebt nodig:
100 gram boter
1 pak bastognekoeken
1/4 pak volkoren biscuit
4 lepels limonadesiroop
2 lepels schenkstroop
250 ml. slagroom
250 gr. roomkaas
2 zakjes vanillesuiker
2 lepels vruchtenjam
1 blik kersenvlaaivulling
1 springvorm met bakpapier

De taart wordt als volgt gemaakt:

1. Verkruimel de koekjes. 
(Ik gebruik hiervoor altijd een klein keukenmachinetje, ooit eens gekregen van een kennis, ideaal voor dit soort klusjes).

2. Smelt de boter en roer de koekkruimels er doorheen. Voeg aan het mengsel de siroop toe en roer dooreen.
3. Verdeel het koekmengsel over de bodem van een springvorm en druk het met een natte bolle lepelkant aan.
4. Doe hierover wat stroopslierten.

(Nu zet ik de vorm altijd voor een 10 minuten in de koelkast)
4. Klop de slagroom met de vanillesuiker stijf en roer daarna de roomkaas en de jam er doorheen
5. Giet dit mengsel in de springvorm.

6. Laat de taart nu minimaal 3 uur opstijven in de koelkast.
(Ik zet de taart dan onderin de koelkast, want daar is het het koudst (warme lucht stijgt naar boven)).
7. Maak de taart af met een laagje vlaaienvulling en garneer met een toefje slagroom.

Onze proefsessie: 
We vonden de taart echt lekker. Een goede bodem, niet te kruimelig, maar ook niet te stevig; een lekkere vulling met genoeg smaak en natuurlijk de vlaaivulling van HAK die we altijd prima vinden.