Recept: Monchoutaart

Van een kennis kregen we een recept voor een 'Monchoutaart'. We hadden deze taart gegeten bij de kennis en daar was de taart overheerlijk. Nu kan die kennis ook geweldig goed koken, bakken, braden etc. Nu aan ons de beurt om de taart te maken en te proeven. 

Je hebt nodig:
100 gram boter
1 pak bastognekoeken
1/4 pak volkoren biscuit
4 lepels limonadesiroop
2 lepels schenkstroop
250 ml. slagroom
250 gr. roomkaas
2 zakjes vanillesuiker
2 lepels vruchtenjam
1 blik kersenvlaaivulling
1 springvorm met bakpapier

De taart wordt als volgt gemaakt:

1. Verkruimel de koekjes. 
(Ik gebruik hiervoor altijd een klein keukenmachinetje, ooit eens gekregen van een kennis, ideaal voor dit soort klusjes).

2. Smelt de boter en roer de koekkruimels er doorheen. Voeg aan het mengsel de siroop toe en roer dooreen.
3. Verdeel het koekmengsel over de bodem van een springvorm en druk het met een natte bolle lepelkant aan.
4. Doe hierover wat stroopslierten.

(Nu zet ik de vorm altijd voor een 10 minuten in de koelkast)
4. Klop de slagroom met de vanillesuiker stijf en roer daarna de roomkaas en de jam er doorheen
5. Giet dit mengsel in de springvorm.

6. Laat de taart nu minimaal 3 uur opstijven in de koelkast.
(Ik zet de taart dan onderin de koelkast, want daar is het het koudst (warme lucht stijgt naar boven)).
7. Maak de taart af met een laagje vlaaienvulling en garneer met een toefje slagroom.

Onze proefsessie: 
We vonden de taart echt lekker. Een goede bodem, niet te kruimelig, maar ook niet te stevig; een lekkere vulling met genoeg smaak en natuurlijk de vlaaivulling van HAK die we altijd prima vinden. 

Schoonmaakmiddel-arsenaal? Opruimen met de KonMari-methode (1)

Mijn oma maakte schoon met zand-soda-zeep...=...rust-regelmaat-reinheid.

Al geruime tijd word ik eigenlijk heel onrustig van de vele schoonmaakmiddelen die we in huis hebben. We hebben schoonmaakmiddelen in de badkamer, voor de bovenboel. We hebben schoonmaakmiddelen in de keukenkast, voor de benedenboel en we hebben schoonmaakmiddelen in de gangkast voor meubels en vloeren. In de badkamer hebben we al die flessen in een rolcontainertje staan, maar ook in de sopemmer. Heb je de emmer een keer nodig, moet je eerst alles er uit halen en dat geeft weer onrust en ergernis. In de keukenkast hebben we alle flessen e.d. in twee manden staan, los ernaast, maar ook nog weer in een sopemmer. Zelfde verhaal. In de kelderkast hebben we de flessen in bakken staan. 

Wanneer je onze schoonmaakmiddelen van boven met die van beneden vergelijkt, kom je verschillende tegen die dezelfde inhoud hebben. Je zou er zomaar memory mee kunnen spelen. Waarom dubbelen? Om de reden dat ik geen zin heb, om spullen van boven naar beneden te sjouwen en vice versa. 

Nu hik ik dus al geruime tijd tegen al die flessen aan. De helft wordt wel of niet gebruikt. Verschillende producten zijn fijn of juist niet fijn. Ook koop ik zelfs nog wel eens wat er bij, omdat het ergens wordt aangeprezen...of omdat het zo lekker ruikt...of omdat het in de actie is...

Nu verdiep ik me de laatste tijd in de KonMari-methode. Deze methode is ontwikkeld door de Japanse Marie Kondo. Ze heeft een boek hierover geschreven: The life-changing magic of tidying up. 

In het Nederlands vertaald heet het boek: Opgeruimd! Ik heb het gereserveerd bij de bieb en hoop het binnenkort te gaan lezen. Het is wereldwijd een bestseller. Het is niet de zoveelste opruimmethode, maar deze methode gaat er onder andere vanuit dat je niet per ruimte, maar per categorie opruimt. Verder, dat je eerst alles voor je uitstalt. ZIEN wat je hebt. Daarna ga je bij elk item nadenken of je er blij van wordt. Ja? houden. Nee? wegdoen. 
Ik ben erg benieuwd naar het boek en heb er zin in om het te lezen. 
Op internet kan je een arsenaal aan teksten lezen en video's zien van en over deze jonge vrouw en haar resultaatboekende methode! Over de hele wereld worden zo woningen ontrommeld. Wanneer ik het boek heb gelezen, zal een review op m'n blog komen.

Veel zaken zijn best netjes in ons huis, maar een aantal categorieën in ons huis kan de KonMari-opruimmethode wel gebruiken. Boeken, cd's, sjaaltjes, spullen achter het zolderschot (vooral Doe-het-zelf) en schoonmaakmiddelen. 

Vandaag maar eens met de schoonmaakmiddelen begonnen. Hierbij volgde ik de volgende stappen:

1. Ik verzamelde in een wasmand alle schoonmaakitems vanuit het hele huis en stalde het op het aanrecht willekeurig neer. En dat was echt schrikken! En ik ben geeneens een goede schoonmaakster, vind ik.

2. Alle schoonmaakitems ordende ik naar soort van schoonmaak: ontvetters+ovenreinigers, ontkalker+schimmelwering, glasreinigers+vlekkenspray, schuurmiddelen+RVS-reinigers, bleekmiddelen+voegenreiniger+kunsstofreiniger, allesreinigers+ontstoppers, meubelreinigers, vloerreinigers, multi: zoals: spiritus, schoonmaakazijn, (bak)soda, citroen en twee pakjes meubel- en leerdoekjes. Wederom was het schrikken, ook al stond alles wat in het gelid. Wat een flessen en spullen toch!

3. Toen brak het moment aan om elk item in de hand te nemen en er bij te vragen: Word ik er blij van? Nu vind ik dit niet zo'n fijne vraag, want schoonmaken is niet mijn hobby. Dus ik heb twee andere vragen gesteld:
1. Gebruik ik het product regelmatig?
2. Vind ik het product goed werken?

Zodra ik op beide vragen ja kon zeggen, dan mocht heb product in ons huis blijven wonen. Een of geen keer ja, dan moest het in de weg-bak. 

4. Voordat de echte selectie plaatsvond (en dat was eigenlijk in een mum van tijd gedaan!), heb ik eerst dubbelen bij elkaar gegoten, zodat er heel wat lege flessen wegkonden:

5. De selectie was als volgt:

a. Vloer-en meubelreinigers:

De meeste van deze producten vind ik fijn werken. Pledge geeft wat mij betreft echt resultaat. De HG meubelglansspray wil ik als eerste op gaan maken. Daarna koop ik het niet weer. De HG leercleaner wil ik meer gaan gebruiken voor onze leren stoelen. De doekjes zijn ideaal voor wanneer je bijv. visite krijgt en even de boel wilt opfrissen. 
Deze producten kregen weer hun plek in de gangkast.

b. Zo snel mogelijk opmaken:

De Glorix heb ik net voor het tikken van dit artikel opgemaakt. Koop ik niet weer. Zal best werken, maar is niet opzienbarend. De HG magnetronreiniger wil ik volgende week gaan gebruiken en opmaken. Koop ik ook niet weer. Er zijn andere manieren om je magnetron schoon te houden en onze magnetron is sowieso niet zo vies. De voegenfrisser hoop ik ook volgende week op te gaan maken (in de badkamer). Daarna koop ik 'm niet weer. Bleek of Dasty werken nl. beter.

c. Voor de bovenboel:

Ik wilde boven alleen nog maar die spullen hebben, die meerdere keren in de week boven gebruikt worden, dus niet alleen voor de wekelijkse schoonmaak. Allereerst Kalkreiniger. Wanneer deze fles op is, weet ik niet of ik een merkreiniger koop (die beter werkt) of alles met azijn ga doen. Deze WC-eend koop in niet weer, wanneer het op is. Wel wil ik de blauwe versie (nr. 1) kopen, want die werkt beter. In de flacon van Dasty zit geen Dasty, maar een allesreinigmengsel van AJAX en Blue Wonder. Beide merken werken naar tevredenheid. De schimmelcleaner gebruik ik op in de douche. Wanneer de fles leeg is, koop ik het niet weer. Bleek of Dasty werken net zo goed of beter. De vloerreiniger werkt gewoon naar wens.

d. Voor in het keukenkastje:

Dit zijn de producten die overbleven na de selectie. Deze zullen dus èn beneden èn boven gebruikt gaan worden. 
Dasty: ik wil het niet meer missen. Wel oppassen, want het kan agressief zijn. Schuurmiddel van de Lidl: werkt prima, zelfs nog fijner dan van Cif bijvoorbeeld! Glasreiniger: wel handig, maar wanneer de fles leeg is, koop ik ws. geen nieuwe fles meer. Een allesreiniger zal ook goed werken. Ovenreiniger: hiervan heb ik nog erg veel. Werkt zeer goed, maar kan erg agressief zijn. Schoonmaakazijn: onmisbaar. Ik wissel met de geurtjes. Bleek van Harpic, een merk dus. Wat is hier nu zo bijzonder aan? Wanneer de fles op is, koop ik gewoon normale goedkope bleek. Allesreiniger van Ajax: heerlijke geur. Spiritus: onmisbaar. Starglanz: eens gekocht, toch maar houden en gebruiken, maar met koperpoets en/of azijn krijg ik ons RVS ook wel naar wens. Dus wanneer het op is, hoeft het niet meer gekocht te worden. Soda: onmisbaar. Baksoda: schijnt een veelheid aan toepasmogelijkheden te hebben, maar daarin moet ik me nog verdiepen.

e. Voor de milieustraat:

Deze producten gebruik ik niet of vind ik niet fijn. Ik ga a.s. zaterdag proberen ze bij de milieustraat (Klein chemisch afval) te deponeren.

Mijn conclusie over deze eerste KonMari-methodesessie: het maakt je bewust! Bewust van wat je hebt. Bewust waarom je zaken hebt. Bewust waarom je iets bewaart. Bewust waarom je iets niet nodig hebt. 
In het geval van de schoonmaakmiddelen was het verzamelen van alle items bijna nog meer werk, dan het selecteren. Het geeft een goed gevoel! Ik weet ook waarom bepaalde items niet meer in ons huis komen, wanneer ze op zijn. 

Je huis wordt er netjes van. Je hebt minder producten, doch genoeg. En... je krijgt zin in het volgende opruimproject!

Roomijs met stevia (machine- of handgemaakt?)

Afgelopen zaterdag kreeg ik zin om weer eens roomijs te maken. We hebben een prachtige ijsmachine, die bijna al het werk voor je doet. De ijsmachinebak had ik vrijdags al in de vriezer gezet, zodat de wand goed bevroren zou zijn. 
Omdat we steeds meer en meer willen gaan letten op minder inname van geraffineerd suiker, wilde ik deze keer roomijs gaan maken met minder suiker en meer stevia. Vandaar dat ik deze keer maar een halve liter ijs wilde maken, want je weet maar nooit of het wel lekker is met stevia, in de uitprobeerfase...

Het roomijsrecept was als volgt:

2 eidooiers
25 gram basterdsuiker
1,25 theelepel steviapoeder 
125 ml halfvolle melk
200 ml ongeklopte slagroom
handjevol geprakte verse bramen van eigen struik
1/3 geprakte banaan

De bereiding ging als volgt:
1. De eidooiers werden gescheiden van het eiwit. Op internet kan je vinden hoe dit handig gaat. In ieder geval tik je de schaal van een ei kapot, breekt een ei door midden en giet telkens de eidooier van de ene schaalhelft in de andere schaalhelft, waarbij je het eiwit laat weglopen in een schaaltje. Hiervan hebben we later een ei gebakken voor op brood. Met wat tuinkruiden en zout werd het een smakelijk geheel. 
2. Vervolgens werden de dooiers met de suiker tot een schuimig geheel geklopt.

3. Als volgende stap werd de melk door het mengsel geroerd. 

4. Daarna werden de vruchten geprakt en met een druppel citroen (tegen verkleuren van de banaan) gemengd. Ik had de vruchten een beetje grof gelaten, zodat je de structuur nog zou terug proeven in het ijs. 

5. Hierna heb ik het fruitmengsel door het ei-suiker-melkmengsel geroerd.
6. Toen was het tijd om het complete mengsel in de ijsmachine te doen en de machine voor een 30 minuten aan te zetten. Maar, de arm die moest ronddraaien, bleef al spoedig klem zitten tussen de wanden. Geen draaien meer aan. Ik heb het mengsel snel uit de ijsmachinebak in een boterbakje gegoten. Dit bakje in het vriesvak gezet en 4 keer om het half uur, met een vork het mengsel doorgeroerd. Zo ontstond ook roomijs....

De draaiarm gaan we wat bijvijlen, zodat de ijsmachine gewoon weer het werk kan doen. 

Ondanks dat het ijs maken wat meer handwerk was, was het heerlijk! De structuur was ietwat rommelig (want wil je het goed doen met de hand, dan moet je het ijs heel gelijkmatig met een vork doorroeren en ik had het iets minder gelijkmatig gedaan), maar goed te eten en de smaak was echt goed. Minder suiker, meer stevia. Prima te doen. 

Mijn volgende probeersel is om al het geraffineerde suiker te vervangen door stevia. Misschien dat er dan nog wat meer vruchten toegevoegd moeten worden, om niet een overheersende steviasmaak aan je ijs te krijgen, maar dat gaan we dus nog proberen. En dan weer met de ijsmachine, met een ietwat bijgevijlde draaiarm.

Vakantiekoffers inpakken

Elk jaar is het weer een terugkerend ritueel voordat je op vakantie gaat: koffers en tassen inpakken. Vaak begint hiermee ook al de voorpret, maar ook een stukje stress. 
Wij hebben op dit moment een beetje de manier te pakken die ons aardig goed bevalt. Ook al moeten we elk jaar weer zeggen dat we teveel mee hadden en dat we lang niet alles hebben gebruikt, maar elk jaar klinkt dan ook de gevleugelde uitspraak van mijn man: beter 'bij verlegen', dan 'om verlegen' (dus: beter te veel dan te weinig)... En dat is een waar woord. Of kan een waar woord zijn.

Onze manier van inpakken is aldus:

1. Ik print de door ons opgestelde vakantiepaklijst uit. Deze lijst hebben we in de loop van de jaren samengesteld en is onderverdeeld in kopjes, zoals kleding J., kleding A., toiletartikelen J., toiletartikelen A., etc. Voor alle items met aantallen (bijvoorbeeld 6 shirtjes zus of zo) staan balletjes, die aangevinkt kunnen worden. Deze lijst hebben we op de computer opgeslagen onder het tabje vakantie. 
2. Een week voordat we op vakantie hopen te gaan leggen we alle te gebruiken koffers en tassen in de logeerkamer. Mijn man en ik hebben allebei een grote koffer voor kleding. Verder hebben mijn man en ik allebei nog een klein koffertje voor boeken, opladers, etc. We hebben een grote weekendtas voor linnengoed, zakjes, doekjes, anti-insectspulletjes, keukenattributen die ze in Duitsland niet kennen, etc. en we hebben een grote weekendtas voor schoenen. Daarnaast zijn er natuurlijk nog de losse spullen, zoals de bbq-koffer, hengels, wandelstokken etc, maar die pakken we pas op het laatst. Ook vullen we één boodschappentas met etenswaren voor de eerste dag en met etenswaren, zoals suiker en kruiden. Ook nemen we altijd een koelbox mee (zie het artikel van juli hierover), maar die vullen we net voor het vertrek.
3. In de loop van de week worden de koffers langzaam maar zeker gevuld. Tegelijkertijd wordt op de vakantiepaklijst dus steeds meer afgevinkt. 
4. De laatste dag/dagen draai ik nog enkele wassen, waarvan de spullen ook nog in de koffer kunnen.
5. Op de laatste dag voordat we hopen te vertrekken, sluiten we de koffers en tassen en gaat mijn man de auto inpakken.
6. Verschillende losse spullen gaan nu ook in auto. En elk jaar is het dan ook weer een volle auto waarmee we de reis naar onze vakantiebestemming aanvaarden.
7. Nadat we weer teruggekeerd zijn van ons vakantie-adres, passen we de vakantiepaklijst altijd nog wat aan. Er zijn misschien zaken die we toch misten. Zo misten we in het verleden vaak in ons vakantiehuis een goed scherp mes, of een kaasschaaf, of een bakpan met anti-aanbaklaag. Deze attributen staan nu standaard op de lijst. Ook schrappen we wel eens zaken van de lijst, maar dat komt niet echt vaak voor.

Dit jaar constateerden we weer dat we wel heel veel kleding hadden meegenomen, waarvan we de helft niet hadden gedragen. Op de inpaklijst ga ik dus de aantallen voor de verschillende items verminderen. Verder waren wat mij betreft 10 leesboeken toch echt teveel van het goede. Ik heb 4 boeken gelezen, dus dat kan volgend jaar ook minder. Elk jaar nemen we ook een klamboe mee, maar elk jaar weer ligt de klamboe ongebruikt in de tas. Dus ook deze volgend jaar maar eens niet meenemen? Zul je dan juist zien dat...

Al met al werkt bovenstaande manier van inpakken voor ons prima. Je hebt zo niet de stress van op het laatst alles te moeten doen, of van allerlei dingen te vergeten of steeds in je hoofd te denken aan dit moet nog of dat...

De zomertuin

Terug van vakantie bleek alles in onze kleine tuin in vol zomers ornaat te staan. Hieronder enkele zomerse kiekjes vanuit onze tuin.

In de leesstoel: Huwelijk verbond voor het leven

Op ons vakantie-adres las ik het boek: Huwelijk verbond voor het leven. We kregen het boekje cadeau bij ons huwelijk, bijna 7,5 jaar geleden en om de een of andere reden was het er nooit van gekomen om dit boekje te lezen. Met uitzicht op de Duitse Alptoppen dit boekje dus gelezen en heel toepasselijk ook nog met zicht op de kerk, waar immers de huwelijksverbonden worden gesloten. Hierbij een korte review.

Het boekje is geschreven door Gary Chapman. Gary Chapman is al tientallen jaren actief als huwelijks- en gezinstherapeut en heeft al heel wat boeken op zijn naam staan, waaronder het bekende boek: De vijf talen van de liefde.

In het boekje Huwelijk verbond voor het leven bespreekt Gary Chapman met ons alle aspecten die belangrijk, nodig en onmisbaar zijn voor een goed, duurzaam en christelijk huwelijksleven. Hij onderstreept deze besprekingen met concrete voorbeelden uit zijn therapiepraktijk. Zo komen o.a. de volgende onderwerpen aan bod: contract-huwelijken, verbond-huwelijken, het belang van communicatie tussen de echtlieden, ongezonde communicatiepatronen, vijf niveaus van communicatie, jezelf leren kennen op bijv. gebied van emoties, keuzes, tijd maken voor belangrijke zaken, de verschillen tussen de echtlieden vaststellen en hoe met die verschillen omgegaan moet worden, zodat ze tot een voordeel worden, intimiteit binnen het huwelijk op emotioneel, intellectueel, sexueel en geestelijk gebied. 
Gary beschrijft bovenstaande aspecten op heldere wijze, legt ze uit, geeft voorbeelden uit de praktijk, maar geeft ook richtlijnen hoe echtlieden bijv. tijd kunnen vrijmaken voor belangrijke zaken binnen het huwelijk, ook als de agenda's tjokvol zijn. 
Het hele boekje ademt hierbij de Bijbelse lijn en de Bijbelse sfeer uit, want het christelijk huwelijk is, als het goed is, een afspiegeling van de band tussen Christus en Zijn kerk.

Wat vond ik van dit boekje?
Ik ben overwegend positief gestemd over dit boekje. Het leest vlot weg en is goed belijnd. Stapje voor stapje neemt Gary de lezer mee over de weg die leidt tot een goed, christelijk huwelijk. Hierbij is de communicatie op een juiste wijze wel één van de belangrijkste zaken.
Ik kan me voorstellen dat echtparen, die problemen in en met hun huwelijk hebben, zeker veel aan dit boekje zouden kunnen hebben! Maar ook echtparen die zich gezegend voelen en weten met een goed huwelijk kunnen zeker wat aan dit boekje hebben, want volmaakt is een huwelijk nu eenmaal nooit, er zullen altijd dingen zijn die anders moeten of beter kunnen. Verder is het goed om in dit boekje te lezen hoe de Bijbel spreekt over de vele aspecten van het huwelijk en hoe actueel de Bijbel dan ook is!

Zoals gezegd ben ik dus overwegend positief. Sommige manieren van spreken tussen de echtgenoten die Gary aanprijst, vind ik niet zo bij onze Hollandse nuchterheid passen. Je zult als echtpaar hierin ook gewoon de manier van spreken moeten hebben, naar elkaar toe, die bij je past en waar je je samen prettig bij voelt. 
Waarin ik Gary van harte bijval is het feit dat hij aan het eind van het boekje kerkenraden en kerkleiders oproept om serieus bezig te gaan met de huwelijksproblematiek van onze tijd, die juist ook in de kerk te vinden is! Persoonlijk vind ik dat we zo weinig in onze kerken horen hoe een goed christelijk huwelijk mag en behoort te zijn en hoe hieraan door beide echtlieden, op hun eigen unieke wijzen, gewerkt kan worden! Laten kerkenraden en kerkleiders maar praktische wenken geven! Het huwelijk is immers een Paradijsbloem die is overgebleven na de zondeval en we hebben die bloem goed te verzorgen en te koesteren. 

Al met al is dit boekje zeker aan te raden. Echtparen met problemen in of met hun huwelijk, die beiden bereid zijn om te streven naar een goed huwelijk, zullen dit boekje als 'echtelijke therapie' kunnen gebruiken. 
Het boekje telt 238 pagina's en is uitgegeven bij Medema.

Slapen onder een dekbed met bloemetjes, strikjes, roesjes en kantjes?

Houden jullie vrouwen tijdens en met het inrichten en stylen van je huis rekening met je man?

Wanneer we woonbladen bekijken, zoals Ariadne at Home, dan gaan veler harten echt wel sneller kloppen van de veelal landelijk ingerichte huizen, met veel wit, brocante, poederroze kastjes, vergrijsde tinten, harten en tierelantijntjes, kantranden, bloemetjesbehangetjes en ga zo maar door. Zelf smul ik daar ook van en gaat mijn hartje ook wel wat sneller kloppen. Toch vraag ik me tijdens het smullen en hartkloppen dan wel af: hoe zouden de mannen van de betreffende vrouwen dat vinden? 

Persoonlijk vind ik dat we in een tijd leven waarin veel mannen/jongens toch wat vervrouwelijken. Ik krijg altijd een beetje kriebels wanneer mannen/jongens stofjes met bloemetjes, ruches, kantjes, strikjes etc. heel erg leuk vinden. Maar dat is dus een persoonlijke zienswijze. Om deze reden kies ik dan ook bewust om bijvoorbeeld op ons bed geen dekbed met allerlei lievigheden, zoals bloemetjes, ruches, kantjes, strikjes, lisjes, roze kleurtjes e.d. te leggen. Ook al zegt mijn man dat hij het echt niet erg vindt wanneer ik dat wel zou doen, omdat hij toch zijn ogen dicht heeft, wanneer hij slaapt.... 

Ik probeer bij de keuze van het dekbedovertrek (maar dat geldt ook voor de stoffering in de kamer bijv. en de keuze van handdoeken en theedoeken e.d.) wel rekening te houden met het feit dat we samen in ons huis wonen en dat het niet een specifieke mannenstijl hoeft te zijn, maar ook niet een specifieke vrouwenstijl. Met deze visie in het achterhoofd, kies ik altijd voor bijvoorbeeld mooie (Burberry)ruiten of voor paisley-motieven of voor egale kleuren. Wel in de kleuren die ik zelf mooi vind, maar die mijn man ook mooi vindt. Hieronder een aantal motieven van onze dekbedovertrekken:

Wat onze woonkamer betreft, zou ik zelf het liefst de stoffering hebben in Engels bloemetjes, veel roze, veel kussentjes met ruches en kantrandjes e.d. Maar omdat we samen in ons huis wonen, hebben we dus ook een stoffering die past bij ons samen. En dat is ook goed en mooi. 

Echter, twee ruimtes in ons huis voldoen toch niet aan bovenstaande. De eerste ruimte is onze logeerkamer/mijn werkkamer. Deze is ingericht in de landelijke stijl, met wit, riet, vergrijsde tinten, een hartje hier en een tierelantijntje daar. Een Ariadne at Home-stijl. En wat kan ik daarvan genieten!  

De tweede ruimte is de toilet beneden. De aankleding hiervan wisselt met de seizoenen. In de zomer: helder blauw; in de herfst: okergeel; in de winter: bordeauxrood en in de lente: roze. Bloemen e.d. zijn dan ook in deze ruimte te vinden. Hierover heb ik in maart en juni een artikel met foto's geschreven.

Ik ben erg benieuwd hoe jullie het doen! En wat is jullie mening over bovenstaand onderwerp?