woensdag 14 januari 2015

Wel of niet kopen van een broodbakmachine?

Brood bakken. Wel eens gedaan? Zo met het handje? Kneden en dan met plakkerige handen naar de voordeur moeten, omdat net de bel ging? Hier in ons huishouden is een aantal malen met de hand brood gebakken, zoals een kruidenbroodje en suikerbroodjes. De resultaten waren meestal wel lekker, maar het proces van klaarmaken, kneden etc. duurde me eigenlijk veel te lang. 

Toch is het zelf bakken van brood een heel mooi gebeuren! Het is iets wat je dagelijks eet en waar je lichaam wel bij kan varen. En, niet onbelangrijk, wanneer je zelf je brood bakt, weet je ook wat er in gaat! 

Ergens in mijn achterhoofd soesde weleens de gedachte aan een broodbakmachine, maar nooit zijn we tot de koop overgegaan.

Echter, onlangs zag ik bij Keuringsdienst van Waarde een aflevering over Haar in brood (seizoen 2014; 6 februari). 
Het blijkt, volgens deze aflevering, dat bijna in al het brood wat je koopt zich L-cysteïne, E920 (als onschuldig aangemerkt) bevindt. En L-cysteïne kan bijvoorbeeld gehaald worden uit eendenveren, maar ook uit mensenhaar. Nu blijkt het ook, dat veel broodfabrieken hun L-cysteïne betrekken uit China. Na enig onderzoek blijkt dat in China veel van het L-cysteïne wordt betrokken uit mensenhaar! En dat gebeurt dan geregeld niet onder de schoonste omstandigheden, als we het opgenomen beeldmateriaal moeten geloven! L-cysteïne zorgt onder andere voor de elasticiteit in het deeg. 

Toen ik dit zag en hoorde, kwamen de griezels. En weer komt dan de vraag naar boven: wat doen ze allemaal door ons voedsel? Even terzijde: wanneer je wat meer afleveringen van de Keuringsdienst van Waarde bekijkt, waarbij ze behoorlijk graven naar oorzaken en gevolgen, word je sowieso niet blij van veel voedsel wat wij nuttigen....

Het idee om een broodbakmachine aan te gaan schaffen, kreeg na het zien van deze aflevering serieuze vormen. Iemand gaf de tip om eerst eens een bakmachine te lenen en te kijken of het wat is. Stel dat je een dure machine gaat aanschaffen en in de praktijk ga je 'm toch weinig of niet gebruiken, dat is natuurlijk jammer.
Ik kon een broodbakmachine van iemand lenen. De zoektocht naar het wel of niet kopen van zo'n machine is begonnen!


Voor de eerste keer probeerden we een kant-en-klaar-pak broodmix (bij de Lidl vandaan). 



Voor 1 brood heb je een half pak nodig. De bereidingswijze is zeer simpel, want er komt eigenlijk geen bereidingswijze aan te passen, het is gewoon een hoeveelheid water in de bak en 500 gram mix in de bak en aanzetten maar. 
Het resultaat na ruim 3 uur 'mengen-rijzen-bakken' was dit:



Onze eerste indrukken:
*Uiterlijk: het brood was wat ingezakt en zag er qua kleur ook niet heel aantrekkelijk uit, maar de geur was al heerlijk!

*Smaak: het brood smaakt echt lekker! Niet te droog en vol van smaak. Wel is het brood vrij 'zwaar', dus in de zin van dat je al 'vol' zit. Voedzaam dus. 

Onze zoektocht stopt hierbij dus niet. We hopen verder te gaan. Volgen jullie de zoektocht met ons mee?

zaterdag 10 januari 2015

Babymutsjes breien voor Gambia

In het verleden heb ik al een aantal keren babymutsjes gebreid voor Save the Children. Nu er geen lopende actie voor Save the Children was, ben ik eens gaan kijken naar andere breiprojecten voor een goed doel. Zo kwam ik uit bij de site www.delappendekensclub.blogspot.nl en bij de site www.rescuebabygambia.nl

Voor 'Rescue Baby Gambia' heb ik een aantal mutsjes gebreid. Het is belangrijk dat de hoofdjes van baby's warm blijven. 


Er zijn allerlei patronen voor mutsjes te vinden op bijv. internet. Voor deze mutsjes heb ik 60 of 66 steken opgezet; daarna ongeveer 10 cm. recht en averecht gebreid (soms met een rand met boordsteken en soms met een motiefje erin); vervolgens in elke rechte naald per 6,5,4,3,2 geminderd, zodat het mutsje wat taps begon toe te lopen; tot slot de zijnaden met de hand aan elkaar genaaid. 

Nu ben ik niet zo'n breiwonder. Als ik zie hoe netjes anderen kunnen breien, zo gelijkmatig, dan bezie ik mijn eigen werk nog weleens met lede ogen..., maar ik vind het wel erg leuk om te doen, vooral ook omdat je met een doel breit. 

De mutsjes zijn opgestuurd naar:

Rescue Baby Gambia
Tusculum 9
6674 DM Herveld 

Wat gaat het volgende brei- of haakproject worden? Ik weet het nog niet helemaal. Ik denk dat ik wat ga snuffelen op de site www.delappendekensclub.blogspot.nl  

Lapjes breien van 18 cm bij 18 cm, zoals de bedoeling is, vind ik wat lastig. Bij mij krijgen ze nooit precies die afmetingen, mede omdat ik verschillende soorten breigaren gebruik. Op de site staan echter ook andere brei- en haakprojecten, zoals mutsjes :) en gehaakte lappendekens van bijv. granny squares, omslagdoeken, slofjes, etc. In ieder geval brei of haak je dan voor Roemenië en/of Albanië.

donderdag 8 januari 2015

Kaarten maken

Wat fröbelen met je handen werkt ontspannend. Ik vind het een fijne bezigheid om zo nu en dan wat moois te maken, maar wel met een nuttig doel... Tijdens het fröbelen kan je goed nadenken en kom je soms weer op interessante ideeën voor het een en ander. 

Ik vind het leuk om kaarten te sturen naar mensen ter gelegenheid van... dit... of .... dat. Meestal koop ik die kaarten. Bij de Zeeman kan je leuke kaarten krijgen en ook verkopen ze bij de Action weleens leuke pakjes of boxen met mooie kaarten. Soms maak ik de kaarten zelf. Dan gebruik ik een 'zelfgeschoten' foto of mooie papiertjes en spulletjes die veelal bij de Action en Wibra vandaan komen. 
Voor de twee kaarten die ik maakte gebruikte ik de volgende spulletjes:

Het meeste van de benodigdheden komt dus van de Action. Ook de scharen, dubbelzijdig tape etc. 

Na een beetje fröbelen kwamen deze twee kaarten tevoorschijn: felicitatiekaarten voor de geboorte van een meisje en van een jongen. 



De plaatjes van slofjes en kinderwagen komen gewoon geprint van internet.



Nog een plastic hoesje erom en de persoon waarvoor ze gemaakt zijn, kan ze t.z.t. gaan versturen.



Maken jullie weleens kaarten?

woensdag 7 januari 2015

In de leesstoel: een kringloopaanwinstje

Zo nu en dan koop ik bij de kringlopen hier in de buurt oude kinder- en jeugdboeken. Sommigen mogen zich zelfs antiek noemen! Ik vind het heerlijk om die oude boekjes te lezen, met name vanwege de sfeer van vroeger die op alle bladzijden te vinden is. Soms bewaar ik die aankoopjes zelf, maar meestal zet ik de boekjes tussen alle hedendaagse kinderboeken in de klassenbieb van mijn leerlingen. En het grappige is, ook al spat de aantrekkelijkheid van titel of van kleur of van spannendheid niet van deze boekjes af, de kinderen lezen toch veelvuldig deze boekjes! 

Hierbij weer zo'n boekje: 




Een fijne vacantie. Het woord vacantie nog met een c gespeld. Er gebeurt eigenlijk niets spannends of bijzonders in dit boekje. Het is gewoon een gezellig kabbelend verhaaltje over een jongen die zijn vacantie :) op de boerderij doorbrengt. 
De kosten van dit boekje waren destijds (net na de Tweede Wereldoorlog) per stuk: 85 cent (guldens wel te verstaan) en per serie 65 cent. Stelde je er toentertijd prijs op dit boekje in gebonden versie te kopen, dan betaalde je daar f 1,25 voor. Heerlijk toch?

Ook dit boekje komt weer in de klassenbieb van mijn leerlingen te staan. Eens kijken door hoeveel hedendaagse kinderogen dit boekje wordt gelezen!

Kopen jullie wel eens oude (kinder-, jeugd-)boeken? Wat vinden jullie de verschillen met de hedendaagse boeken/literatuur? 

zaterdag 3 januari 2015

Slowjuicen


Deze foto doet je hartje toch sneller kloppen! Wat een heerlijkheden en wat een gezondheid en wat een variatie in kleur. Dit is het voorraadje dat straks door de slowjuicer gaat. We persen een paar maal per week en iedere keer gaat er weer een andere samenstelling van fruit (en soms ook groente) doorheen. Dus iedere keer smaakt het sapje ook weer anders, maar iedere keer is het ook weer superlekker!

Wat is slowjuicen? Op www.slowjuice.nl staat:


Het geheim van het maken van een hoge kwaliteit, ‘levend’ sap schuilt in de manier waarop het geperst wordt. Door het sap op langzame snelheid te persen en van het pulp te scheiden, blijven veruit de meeste smaak, vitaminen, mineralen en enzymen behouden.
Simpel gezegd: het fruit wordt geperst in het tempo, waarmee je normaal gesproken fruit kauwt en vermaalt met je eigen tandjes en kiesjes, bij de meeste mensen althans:)
Dit is onze Slowjuicer. 

Hier doet ie z'n werk.

En dit is het heerlijke gezonde resultaat. En wij vinden: geen sapje uit een landwinkel, hoe lekker die sapjes ook kunnen zijn, kan hier tegenop!

Maken jullie ook weleens verse sapjes en hoe doen jullie dat dan?


vrijdag 2 januari 2015

Een nieuw jaar


Een nieuw jaar is begonnen. Ook vanaf deze plaats alle goeds toegewenst voor 2015. 
Oliebollen en appelflappen smaken niet alleen lekker tijdens een jaarwisseling, maar ook aan het begin van een nieuw jaar! Trouwens, wat over is, vriezen we gewoon in en zodoende eten we in de zomer, in de herfst, zomaar in oktober of wanneer dan ook een lekkere oliebol. De oliebollen en appelflappen zijn zelf gebakken en dat geeft nog meer plezier tijdens het eten.


De nieuwe kalender voor dit nieuwe jaar hangt al weer in de keuken. Zo blijven we hopelijk ook dit jaar weer bij de tijd!

Eten jullie ook oliebollen etc. op alle momenten in het jaar? Gebruiken jullie ook een kalender om afspraken e.d. te noteren?

donderdag 1 januari 2015

In de leesstoel: een kleine boekbespreking


Titel: Majoor Bosshardt; Een leven voor anderen 1913-2007
Auteur: Eline Verburg
Trefwoorden: Majoor Bosshardt, biografieën, Leger des Heils

Het boek is geschreven in de ik-vorm en geeft het leven weer van majoor Bosshardt. In dit boek komen allerlei facetten van haar leven aan de orde, ook van haar jeugd. Het grootste deel van het boek gaat over haar werk bij het Leger des Heils. Openhartig wordt verteld over allerlei mooie, maar ook droevige gebeurtenissen die ze in haar werk heeft meegemaakt. Al lezend krijgt men niet alleen een beeld van en bij deze bijzondere vrouw, maar krijgt men ook een beeld van en bij het werk wat het Leger des Heils (in ons land) deed en doet, met name in Amsterdam.

Mijn persoonlijke mening over het boek:
Ik vond het een mooi, interessant en boeiend boek. Natuurlijk had ik weleens over majoor Bosshardt gehoord en er ook weleens wat over gelezen, maar dit boek (wat als biografie te boek staat, maar als autobiografie overkomt) doet deze vrouw voor je 'leven'. Ook al ben ik het persoonlijk niet met al haar opvattingen en meningen over bepaalde (morele) zaken eens en vind ik sommige zaken wel heel openhartig weergegeven, na het lezen van dit boek heb ik toch grote bewondering voor deze vrouw gekregen, die zoveel goeds mocht doen voor anderen, vanuit christelijke perspectieven. 
In het boek zijn een aantal foto's afgedrukt, van haar jeugd en haar werk.
Op internet zijn filmpjes te vinden waarin zij aan het woord is. 

Wat mij betreft, beveel ik dit boek aan!

Lezen jullie graag levensbeschrijvingen?